Farket

Güneşin doğuşunda ve batışında

Anlamın tam kalibinin ortasına

Düğüm düğüm açılan ilhamımla

Farket beni, hiç bilmezden gelişimi.

Ellerinde pamuk pamuk bir dokunuş

Ilık ılık içime akan sevgiden ışık

Serin serin esen rüzgarlara karşı

Farket, seni seven aşığı.

Karanlık bulutlar göğümü kapladığında

Denizin ortasında kalmışım ya

Gör bu yalnız çaresiz yüreği

Farket, kimsenin fark etmediği gibi.

Kalabalıklar içersinde yürürken ben

Umursamaz vuruşlar geçiyor üzerimden

İnsan denizinde yüzen ceviz kabuğu yüreğim

Farket al manasız hayat denizinden.

Yoruldum hey yar, onca zaman içinde

Artık yorgun adımlarım yer bulmakta zorlanır.

Tut bu dağları sırtına atmış insanın yüreğinden

Farket, canıma can katacak seven yarim diyerekten.

(Aralık 2010 İstanbul)