Farkındayım

ensemde bir el var

arada tadarım yumruğundan

eylülün o eşsiz nefesiyle boynumdan

beni bütün vücudumda kovalayan

ve her defasında göz göze gelmeden

daha da sıkıca tutan

ensemde bir el var şimdi saçımdan

okşar şeklinde çekip acıtmadan

beni yormayan

ve bu yorulmamanın anlamsızlığından

hiç sıkılmadan

her defasında daha da sıkıca asılan

ensemde bir el var ve ardından

güzel düşlerle beni kandıran

bir tutsaklığa bakıp da

özgürlük resmi yapan

beni bu ele aitleyen

sevdiren

ve aynı zamanda

nefretten bahseden

ensemde bir el var

avucunda geçmişim

ve gökyüzümde ilk kar

bembeyazım

her şeye rağmen

-farkındayım-

bu ele aitliğimin