Farz Et ki
...Farz et ki ben Bir ipliğim. Kalbinle dokur muydun beni? Ya hislerinle? Ya sözlerinle?
...Farz et ki ben
Boş bir tuvalim.
Sesinle boyar mıydın beni?
Ya dudaklarınla? Ya nefesinle?
Ben sadece.
Senin sesinle söylemek.
Haykırmak istiyorum şarkıları! Katılır mısın bana?
Tıpkı kadim felsefelerin,
Göçebe ruhun doğayla iç içe geçtiği.
Zamanın ötesinden gelen, ve tekrar tekrar doğan, uzak doğu Asya’nın sözleri gibi.
...Hatta Avrupa gibi
Antik çağın felsefesini, taş duvarlarına kazırken
Kütüphane gibi kokan Rönesans’ın estetiğiyle boyanmış
Özgürlüklerle uyumlu entelektüel sokaklarında gezer gibi.
Nigâr. Nigâr. Nigâr...
...Farz et ki ben
Bir ipliğim.
Kalbinle dokur muydun beni?
Ya hislerinle? Ya sözlerinle?
Ben sadece.
Senin gözlerinle görmek.
Keşfetmek istiyorum diyarları! Katılır mısın bana?
Tıpkı Ortadoğu’nun merkezine doğan.
Üç büyük semavi dinin gökyüzüne uzanan.
Ortak seslerinden şekillenen bin bir gece masalları gibi.
...Tıpkı Amerika kıtasının
Sokaklarından yükselen.
Ve notayla işlenen ritmin.
Caz, blues, rock, tango, salsa, ve samba.
Yani toplumsal hafızanın özgürlük yansıması gibi.
Nigâr. Nigâr. Nigâr...
...Ya da farz et ki sen
Sessiz bahçelerden.
Gotik masallara kadar uzanan.
Çok sesli, yankısız bir uçurumsun!
Ya da doğunun.
Batı ile buluştuğu.
Güneşini yağmurunu bekleyen bir tohumsun.
Peki ya sen benim yerimde olsaydın, ne yapardın..?
Nigâr. Nigâr. Nigâr. Nigâr. Nigâr. Nigâr...
21.05.2026
Adnan Bilgiç