Fecre Veda

Damlarken gönlümden gecenin gündüze karışan dakikaları

Göğün maviliği yumuşaklığında bir sesle irkildim

Yüzüm bir çığlık uçukluğunda beyaza esir düşmüş

Aklım sesin bıraktığı izleri takipte

Bir rüya sonrası şaşkınlık kokusu var burnumda

Şakaklarımda kuşkunun en yoğun hâli dolaşmakta

Gündüz süzülürken karanlık tepenin ardından

Aklım izlerin ardından gitmiş

Bir umursamazlığın yamacında

Gözlerim tedirgin aklı kaybetmiş

Derken bir dal tedirginliğinde fecre veda eder yüzüm

Gözlerim ışığa bulanmış , güneş yüzümde ağlamakta ...