Feryat

Neden bu kadar kindarım bilmem

Neden bu kadar düşman...

Bir feryadın ahıdır beni kahreden

Sonu gelmeyen gecelerin heyulasında

Bata çıka dolaşan duygularım...

Pusulasız kırık yelkenliye mahpus

Anahtarı kayıp, dipsiz kuyularda

Kilidi paslanmış sandıklarda ışığım

Kahretsin ki sana aşığım.

Varlığımı uğruna yol yapsam da

Çıkmayan sesimle gel diye haykırsam,

Gözlerimde ağlayan çocuğu duyar mısın?

Yoksa bir başkasına yar mısın?