Fırtına Bulutları Kadar Ağır Ruhum

Her yanı dökülen

Tavan askısı hayatıma bakıyorum

Yabancı kaldım kendime

İnatçı bahar güneşinin ısrarı nafile

Yakalayamıyorum umudu yeniden

İhanetindi yüreğimden sökülen

Sana mecburiyetimi bitirip ölmek istiyorum

Bin kez ölüp dirilmiş bedenimi

Son kez gömmek istiyorum

Fırtına bulutları kadar ağır ruhum

Bedenime de işkence

Uydurma teselliler sunmayın bana

Zehir acısı bir rüzgâr esiyor esiyor bu yana

Nefesimi tutuyorum

Tutuyorum...

Ölmek istiyorum

Yalan sözcüklerden kurtulmak istiyorum

Düzenbaz kelimeler etkisiz artık ruhuma

Masallar da gerçek değildi zaten

Gökten inen karın gümüş renkli parıltısıydı

Parlayıp sönüveren hayatım

Ruhumun üzerine bürünen otları süpüremiyorum

Fırtına bulutları kadar ağır ruhumdan

Kurtulmak istiyorum

İfadesiz bir heykel gibi, ölüme gidiyorum

Ay doğar belki bulutların üzerinden

Umuduyla geçirdiğim yıllar

Gecelerime müzik çalmadı hiç

Son valsımı da karaladılar

Bitişe kadeh kaldırın şimdi

Nemalansın küfürbaz leşler cesedimden

Bulutlar kadar ağır ruhumu da alıp

Ölüme gidiyorum

MAJ