Fırtına Start Ve Ben

Fırtına Start Ve Ben

Sabaha gülerken gözbebeklerim,

Gözbebeklerimde parlayan umutlar

Gerçeği unutmuş gülümsüyordu

Ve işte fırtına patladı...

Ufukta kara kara bulutlar

Üstüme üstüme geliyordu.

Gerçek zorbalığıyla dikilince karşıma

Hazana tutulmuş gibi savruldu umutlar

Çamurlar içinde tepeleniyordu...

Kimsesizliği soluklanırken yüreğim

Yüreğimde biriken isyanlar

Usuma nispet seviniyordu.

Ve işte start verildi...

Peş peşe gelen hüsranlar

İsyanlarımı ve mutsuzluğumu kamçılıyor,

Ümit fidanlarımı kesiyordu.

Her taraf düşmanlarla dolu,

Ne kadar acımasız insanlar.

Mevsim bahar olmasına rağmen

Her tarafım üşüyor,

İçim ateşler içinde yanıyordu...

Abdurrahman Kara