Flüt

Kızıl saçların güneşe değecekken

Sinekler yuvasından uçuyor

Kimsecikler ormanda değil

Bu kısım benim, şu kısım sensin

Sahipsizlikse, en çok ormanların

Fenkşui felsefesini bilmem ama

Kulağıma flüt sesi geliyor

Cıvıldaşan kuşlar bizim için mi

Yoksa yeşil yapraklar hatırına mı mesaideler bilemiyorum

Saçına kızıl mehtap değiyor

Eriyorum siluet şeklinde dağların ardında

Kızılın menbaı güneş gibi

Kelimelerim kısılıyor, noktalamam sakat

Kalın ağaç kabuğu, bir asrı çiziyor göz çeperime

Kırılıp dalından düşüyor sonra ilkbahar kokusu

Tüy gibi havayı okşaya okşaya yere çekiliyor

Çıkıp dağların tepesine olanca ovayı

Serip bohça gibi önüme

Bulutlardan yağan saç tellerini izliyorum

Uzandıkça toprağa saçların sağanak sağanak

Kızıl tonunda gökkuşağı peydah oluyor

Doğum ne güzel

Dev doğanın iliklerini bit tanesi gibi arşınladıktan sonra

Gelip, ahşap masamda kurşun kalemimi kavrıyorum

Yazdığım yazılar siliniyor satır satır

Sondan başa doğru yazıyorum sana

Beyaz kağıda beyaz kelimeler karalıyorum

Hece üstünü örtüyor cıvıldaşan kuşların

Duvardaki saat tersine yelkovuyor bu gece

Geleceği duraklatıyor Tanrı

Sana, kızıl saçının kokusuna dönüyorum ilmek ilmek

Tanrı şahittir, doğa da avukatım

Ölüm ne güzel

"..." ne güzel!