Füreya III

Vakit Geçmiş

Kunt silüetler yaslanmış ufka

Hiçlik duygusunu zerk ediyor insana

Müşkül tanığı kesildim

Ay ışığını soyan akşamın nefeslendiği efsunlu sularda

Baktım

Şavkı acze düşmüş

Yorgun bedenlerin kırılma vakti

Gece saçlı bir kadın uyumuş kucağımda

Susup okşadım

Duyguları ağda etmiş sakız dudaklı hayalleri

Sağır ateşi doldu avuçlarıma

Hiç yakmamış gibi

Ağır bir gönül ağrısı yayıldı havaya

Kokun dedim

/Ne tuhaf!

Cefakârlara vefakârmış acılar

-Karşısındakine kusur buldukça kendini keşfedemiyor insanlar-/

Kaç gidiş var

Onca gelmişliğin başlangıcına

Her seferinde ilk defa

Yine aynı heyecanla dönüyoruz

Yorgunluğu saymadan

Sahnesinde yalancı alkışların tutulduğu

Kaç perdelik bu hayat denen oyun

-Her yerde duyduğum eksiklik gittiğim yere varma sebebim oldu-

Ayrıntılar farkını dönerken buldu

Sen bakma!

Kendine yabancısın

Çaresiz uğraklığın buyurganlığından geçirmiş seni aynalar

O yüz sen değilsin

Edilgen beklentin rol sanırlar

Oysa onlar çekimine girdiğin sanrılar

Oyunlar

Oyunlar

Kolay değil!

Eşkâlin işgalinde sessizliğe direşen korkuların sahtelenişi

Bu yüzden baktığın her yüz karanlık senin

Ruhun ısındığı ten

Minnetinle uyumuşsun zaten

Belki de kanun

Tazmini zor gelir kaybedilenin

Gözlerini aç

Ve sadece gözlerinin içine bak

Orada o tatlı ve yaşanmışlığın kaygısız günahları olacak

Adını unuttum!

İkimizden biri yine dokunur belki

Aşka aşkla

Adam gibi olmasa da

Adınız

Her neyse

Şimdi bir yabancı gibi yolcu ediyorum sizi hayata

.

.

.

.

Not:http://www.youtube.com/watch?v=U5LPpbuCNTU (Bu müzikle okumak tavsiye edilir) :)