Gamzesinde Mavi Oktav

Kadın saklanır ve bir başına kalır yalnızlığıyla. Odasını bir tek çiçeklere açar.

O çiçekler ise gün geçtikçe solar birer birer. Tek bir gül kalır yaşamının kalan

zamanında ve olanca sıcaklığıyla sarılır ona. Öyle ki bir tek o kalmıştır direnen,

hayata ; elleri küflü, yüreği nasır, kalbinde ateş, dilinde merhem.. Bir tek o

kalmıştır ; elinde kalem, dilinde sanem.. Bir de kadın kalmıştır, böylesi bir

hayata hükmeden..

Kırmızı bir gül

bekler,

oracıkta

sus !

senem duymasın

( ağlar yoksa )

dayanamaz sonra

Sen gül senem

solmasın yanakların

gülücüklere konsun gamzen

çözümlensin,

aşka kalanlarım

Ay üşümez senem

üşümesin bakışların

dudağında kamburlaşır merhem

kabuklaşsın,

susayan yaralarım

Kar erimez senem

kırlaşmasın saçların

bahçende gezinsin neyzen

köpüklensin,

zamansız dalgalarım

Güz gecikmez senem

dökülmesin yaprakların

terinle yıkansın elem

kırbaçlansın,

pervasız dallarım

Aşk acıtmaz senem

acımasın yanıkların

güneşinle yansın beden

kulplaşsın,

kıvranan arzularım

Yaş tükenmez senem

dinmesin yağmurların

buharıyla sinsin hecen

buğulansın,

mavilenen dokunuşlarım

Umuda küsülmez senem

kısılmasın baharların

haznesinde kanlansın nükseden

kökleşsin,

zevcelenen kırıntılarım

Hüzün sömürmez senem

sürünmesin yarınların

gözlerine uzansın neşven

sırnaşsın,

yanağımdaki mısralarım

Adımı ayrı bıraktım

kanatlansın yalnızlıkların