Gece Büyür Sarmaşıklar Uzunca

gece büyür sarmaşıklar uzunca

gözlerinin derininde

uzunca saklanır çocukluğun

sol iç cebinde

derin derin uçurumlar büyür

servilerin arasında

çocukluğun avcunu açar

sırtını verir yağmura

--

en zoru yukarı çıkmaya çabalamaktır

kendi yokuşundan

bir öğle vakti

güneş ellerine düşerken yarım

ölmeye yeltenmektir

bir güvercin gibi

öyle yalın

en zoru kaybolmaktır usulca

aynaların tozlu

yangın derininde

bir akşam esintisi

soluk soluk

ve yıkıntıların özü

vururken omuzların üzerine

zordur hepsi

--

biz yıldızlarını tek tek söndürenler

duvar diplerinde köpek tenhalığı

usul usul kanayan şiirleri doldurup

yarı boş yarı dolu yarı loş göğe

dudak kesiklerinden içenler

biliriz en zorları

--

gece büyür sarmaşıklar uzunca

gözlerinin derininde

ay ışı vururken