Gece Çökünce Korkuyorum Bayım

Hicran kokuyor bütün sokaklar

Gece lambaları küskün kardeşleri oynuyor siyahla

Göz kırpıyorlar en çok

Neonlara dalıyor gözlerim her biri yıldız

Jelatin giymiş bu kent ıssız

Oyun oynuyoruz bayım farkında mısınız?

Kısa şortlu ve beyaz gömlekli kostümünüzle

Haylaz bir oğlanın tebessümünü asıp dudağınıza

Hırçın ve yabani bir külkedisinin hayallerini linç ediyorsunuz

Ben bir banliyö kızıyım bayım

Yüksek ökçeli düşlerim olmadı hiç

Yalnızlıktan başka bir kralla aldatmadım babamı

Aşka dair geçmişim

Ve hatırladığım tek sevişme

İğfal edilmiş bir ömrün iki sayfalık romanı

Gece çökünce korkuyorum bayım

Arka mahalleler benzemiyor sizin metropolünüze

Opera ya da sinemaya bilet kesmiyor görevliler

Şöminenin önünde ısınmıyor elleriniz

Ve bir kadeh viski ve çikolatayla

Tatlanmıyor damağınız

Gri ölüler çalışıyor gece vardiyasında

Vagonlarca açlık taşıyor şimendifer

Camekanların ardında porselen suratlı kırık bebekler

Kepenkleri bozuk bir yaşamın paslı kilitleri ardında düğümleniyor nefesler

Çocuğum bir kayık salıncak mesafesi kadar

Büyüğüm dokunsanız yıkılacak ülke gibi

Ucuz ve basmakalıp hikâyem

Ezberlerim delik deşik

Sustu dilbaz yanım

Dilsizim

Çifte su tabancası taşıyorsunuz bayım

Biriktirdiğiniz gözyaşlarımla

Ve kaçınılmaz sona tuzak her geri adım

Düello ilanları yapıştırıyorsunuz billboardlara.

Güneş gülüşlü darta

Oklarla çerçeve telaşındasınız

(Resmetmeye ölümün en son halini)

Fakat bu tabloyu siz çoktan çizdiniz ve astınız

Ben sizin eserinizim

Eğilip gözlerime baksanıza bayım

Baksanıza...