Gece Emzirmeleri

Kâkülleri alnına düşmüş

alın çizgilerinde hayatın çetelesi

dilsiz...

âmâ bir cambaz

yalnızlık ülkesine vali

Pespaye, silik bir mazbatadır

iç cebinde hayatın yaftası

okunmaz her dilde

dudak ucuna sevdalı kelimeleri tutuşturur

sabit fikrini

yakar incecik ipin üzerinde

külden gülüşleri uzanır

sendelerken iç çekişleri

Yanağından düşecek tek damlada

bozulacak sanır dengesi

söz dinlemez

açmış acıdan elbisesinin göğsünü

saf aşkla emzirir geceyi

hüznün rüzgârına tutunmaktan bezmiş

bir sıcaklık bekler kıpırtısız elleri