Gece Ertesi

Tepemizden esip geçen kara bulutlar

Ölümün soğuk nefesini taşıyor kanatlarında

Cellatlar gecede çılgınca dans ederken

Leyli bir zamanda alacak kurbanını yanına...

Hayatın aroması avuçlarımızdan yitip kaçarken

Narkoz yemiş gibi; eşikte sallanır hayaller

Geride çırılçıplak bir ruh utanarak gizlenir...

Yalnızlığın ebesi, sessizce iner yatağından

Geceye soyundurur yorgun bedenleri

Umutsuzluğun zehrini başlar yoğurmaya

İçine sancılı düşüncelerin en kötüsünü eker

Aşk acısı !

Azrail kamçısını sallarken şah damarına

Şiirler ölümsüz kalacak mı? ellerinde...

Bize ölüm bu kadar yakın iken !

14 haziran 2014

Cumartesi / (geceye anlık )