Gece İntiharları Şiiri - Ahmet Kastancı

Yağmur damlalarının nasıl atladığını görebiliyorum bulutlardan..

Sokak lambaları,

Aydınlattığından bu gece intiharlarını..

Gecenin karanlığı, saçların..

Gök/yüzün,

Yıldızlar hatırlatıyor zaten gözlerini..

Anılar tokatlayınca beynimin ücra köşelerini,

Hasarlarım gittikçe artıyor

Ve kırıkları batıyor düşlerimin uykularıma..

Uykusuzluk dolduruyor gözlerimin kadehlerini,

Tokuşturunca anılarla,

Gözlerimden uyku akıyor yaşlar yerine..

Sağlıklı düşünceler uğramıyor hiç kurduğum planlara;

Bir sigara efkarla yanınca,

Dudaklarımın arasında..

Belki çoktan yıkılmış,

Belki de yıkılmak üzere olan bir binayım.

İntiharlara kolayca açılıyor bu yüzden,

Kilitsiz kalmış kapılarım..

Bu gece intiharlarından kurtulsam,

Acaba sabaha çıkar mıyım?

En çok dinlediğim şarkılar öldürüyor beni,

En çok onlar acıtıyor canımı.

Sanki kulaklarımdan başlıyor ruhum çıkmaya,

Her notası ayrı bir darbe gibi,

Bastıramadığım isyanlarıyla..

Hakkını helal et..

Yıldızlara bakıp dilek dilemek yerine,

Ben bilek diliyorum sevgilim,

Bir de jilet..