Gece Konuşmaları 4

Damarları alnından çatlamış adamların

Ve kan ter içinde kalmış kadınların gecesidir bu

Akıntıya kürek çekecek bir maviliği dahi olmayan

Dolanır bir sarmaşık gibi boynunu bükene

Evler bize çekilir, kıyılar, köşeler

Aklımız dolu bir kadeh

Eşe, dosta dökmeye

Köklerimize su verir, dalımızı okşar gece

Gece ki

İğne atsan düşmez yere

Anne şefkati besliyor başımızda dönen bu gök

Biz bitirdikçe payımıza düşeni

Biraz daha, biraz daha dolduruyor

Ağzımı bıçak açmıyorsa

İçimi açtıkça açmaza düşüyorsa anlam

Yolu yordamı olmayan bir ormansa aklım

Kutup yıldızına hangi gecenin göğünde bakmalı

Gece ki

Yine bozuk çalıyor bam telimiz