Gece Olmasını bekliyorum

donmuş zaman!

sanki bulunduğum an'a teslim.

süresiz bir güneş doğmuş,

batmak bilmiyor ufukta

her nefesimde,

bir yalnızlık hissi

ve rutubetli bir gün temmuzda

bunalıyor insan..

sis çökmüş

beş parmak dağlarına

üstünde

ya yıldızlı bayraklarla

bense sadece yürüyorum

sessiz sedasız bu tozlu yolda

kaybolmak istiyorum oysa!

o tozda..

yabancı olduğum

bu toprak yolda...

göğün derinliğine

şafak atıyorum

ve gece olmasını bekliyorum

nasılsa geçmiyor zaman

donmuş an,

bunaltıcı havanın sabahında.

gecenin

serinliğini özlüyorum...