Gece Ötüşü

sırtımı yasladığım yer meşe koruluğu

uyuyor bu orman çınar ağacından karanfile

gece lambası gibi olmuş sanki ateş böceği

üstelik zil tutuyor gelene gidene

gözlerimin nemini alırken ay ışığı

yıldızların dansı mest ediyordu beni

dalıp gittiğim yer sema da güney batı

tam o sırada geldi hiç beklemediğim sesi

kapattım artık gözlerimi ve gökyüzünde ki sahneyi

şimdi kulaklarıma dolmaya başladı hoş bir melodi

beni mi bekliyordun yoksa geceyi mi hey bülbül

huzur verdin bana yarin koynunda yatar gibi

uzaklardan karıştı sesine yarin nazlı gülüşü

kandırdı yine benim bu deli divane gönlümü

kederlerimin neşeye döndüğü an hey bülbül

başladığı gibi bitti gece ötüşü

ben gönül yorgunu olduğum için suskundum

sen nefes yorgunu mu oldun da birden bire sustun

bir daha çıkmadı sesin zaten geldi vakti seherin

uyanmaya başladı herhalde alemi bu cennetin

cennet burası sanki hey bülbül

sen kuşların orkestra şefi

yeni yeni başladılar sana eşlik etmeye

ama dönmüyor dilleri senin gibi

alıp başımı geldiğim zaman kaçar gibi buraya

kederlerimi de alıp gelmiştim neşeden uzak ruhumla

acaba ağaların beylerin çalgılı çengisi erdi mi sabaha adada

avutmuyordu ki beni olsa bile keman ve saz bir arada

alıp götürdü beni dilindeki hüner huzura doğru

tesadüf bulmuştum papatyalarla çevrili patika yolu

meyer ardına gizlenmiş allı pullu meşe koruluğu

usulca doğrulunca gördüm karşımda mavi boncuğu

sonradan farkına vardım mevsimler gibi

kenarından biraz görünüyordu ege denizi

yelkenli poz verir gibi demir atmış bekliyor

seherde kalktı başlıyor şimdi ege de bir şafak vakti.