Gece Sen Ve Ateşböcekleri
elinde meşale
bir gece vakti
düştün yola
sen
önünü görmeden
taş toprak yada tümsek
boşver sen
gecenin kuşları
havalanacakmış
benimde dedem
altında bir kısrak
hangi dağları aştı
bir gece vakti
içinde heyecan
içinde garip
duygularla
sonra ben de rastladım
bozkırlara
kuş uçmaz
kervan geçmez
yolun kenarında
bir çocuk
durdu birden,
el salladı
dönüp bir daha bakamadım
zaman duyabilirdi
elinde yüreğim çocuğun
ayrıldım gözümde yaşlarla
kaderim yazılıysa eğer
bu çorak taşa toprağa
öyle de olmak zorundaydı
sanki
ardından kaybolduk
kıtlık zamanıydı
küçük bir böğürtlen uzatıp
çalıkuşlarına
efkârlandık sanki
elimizde bir kırıntı
yüreğimizde
bambaşka duygularla
sonra karla kaplandı
yollar
soğuk gözlerde ateş
heryer o kadar güzel ki
aldırmak mı
ne mümkün
dediler ki
bahar gelecekmiş
yeniden...
hele kaybolmaya gör
sende anlarsın sende
bir daha geri dönmek mi
bilmem ne mümkün..
01.12.2012