Gece Yarısı Sanrısı/Füg

Ellerimle kazıp şu toprağı
uzansam yanına boylu boyunca
Tabiatı örtsem tekrar üstümüze
Gözlerimde çiğ taneleri
Göğsümün kafesi yangın yeri
Sen gittin gideli

Karanlık, adını soyadımdan söküp aldı
Aynalara küf bulaştı, yüzüm başka birine dönüştü
Ay, paslı bir çan gibi sallanıyor gecenin boynunda
Rüzgâr, kemiklerimi sayıyor o lanet dalın her cama vuruşunda
Toprak nabız tutuyor; her atışta biraz daha çöküyorum

Kuyular konuşur burada, su değil fısıltı çekiyor bakraçlar
Kirpiklerimde is kokusu, eski bir yangından kalma
Çürük yapraklar, 
Gölgem, 

Bir serçe düşüyor pervaza, kanatları mühürlü
Zaman, siyah bir mürekkep gibi yayılıyor damarlarıma
Saatler tabut çivisi; her tık bir asma kilit gibi

Toprağın altı üstünden daha aydınlık belki

Kökler saçlarımıza dolanır, birbirimizi sararız
Toprak saklar sırlarımızı, çiçekler susar

Karanfil bıraktım eşiklere

Taşlarım sana doğru yuvarlandı

Yağmur, çatıları değil kalbimi dövüyor
Toprak, beni çağıran eski bir şarkı
Nakaratı yok, yalnız inişli bir susuş

Ellerim yeniden kazıyor geceyi
Tırnaklarımda karanlığın tortusu
Uzansam yanına, boylu boyunca
Belki dünya kapanır üstümüze ağır ağır
Ve yangın, nihayet küle döner koynunda

Rüyalarıma gel artık