Geceden Farkını Söyle

güç olan kalmaktı

kıskanç yalnızlığımın çağrısını duymazdan gelip

küskün bir sevdanın atığıyken gecenin karanlığı

adet olduğu üzre giderken birileri tükenip..

hüznü resmediyordum çıplak toprağa

esen rüzgara asi kuru yaprak misali

geride kalan üşüyen sesti..

evet / geride kalan

çarpık çiftleşmesinde tün ile günün

geçmiş hikayesi yitik ve kahramanı olmayan

renkleri acıya çalan anlamsız bir bütünün

laf olsun diye aldığı nefesti..

uçuşan tozlarında düşlerin

gece içre kanayan ..

işte böyle..

kör gardiyanı duygularımın

usulca eğil kulağıma / geceden farkını söyle....

bir isim daha eksildi / kadehimin buğusundan..