Gecenin Dikişi

Ay göğün yırtık cebine düşmüş bir düğme gibi 

Sarkıyor usulca iplikleri yıldızlardan örülmüş 

Rüzgâr eski bir kemanın tellerini çekerken 

Şehrin çatılarında uyuyan kediler uyanır 

Sokak lambaları sarı birer fener tutar 

karanlığın gemisine limana yanaşan 

Her adımda kaldırım taşları fısıldar 

Buradan geçti bir zamanlar unutulmuş bir aşk 

Bulutlar pamuk şekeri değil artık 

Yorgun devlerin yastıkları 

Yağmur damlaları camlara vurdukça 

Bir çocuk çiziyor parmağıyla denizi 

Ve ben geceyi ilmek ilmek söküyorum 

Kalbimden geçen tren raylarına 

Belki bir sabah olunca bulurum kaybolan rengi 

Bir kuşun kanadında saklı Kalan maviyi