Gecenin Dumanı

Satmadım bu şiirimi de

Aşk mısralarına

Bekleme benden öyle

Kaderini değiştirecek

Koca bir ateş

Benimkiler henüz çakmak taşındaki

Ufak, cılız

Belki de birazcık aciz olan kıvılcımlar

Ama

Hangi şair bu yaşlarda yangındı ki

Benden delicesine koşan bir alev istersin

Kulaklarına gelen şu gıcırtı

Ne sendeki açlığın gurultusu

Ne de bendeki esen rüzgârın fısıltısı

Bir kez daha Afrika'ya açılan

Gönül kapımın sadece sabırsızlığı

Kapı ardından uçan yarasalar ise

Senin adına dünya ya seslenecek

İsyansı ve belki de idamlık imgelerdi

Senin her gözyaşına tanık oluşum

Bir tuz tanesi bıraktı sayfama

Ve sen her isyan dediğinde

Mürekkebim kırmızı aktı

Ve kalemim tükürdü

Alın yazına

Kul oyunlarını karıştıranlara

Afrika, senin ateşinle yandığında

Bugünkü mısralarım

Kâğıdımın ucundan

Yağlı bir duman yükseldi

Ve tüm asilliğiyle

Kıvrıla kıvrıla

Gecenin yüzüne vurdu

Siyah yanaklarından süzülen

Hayal kırıklıklarını