Gecenin En Zifiri Rengi
Bilir misin gecenin en zifiri renginde
ne zormuş sensizliğin ıssızlığı
Bilir misin nasıl bir duygu
hala severken seni deliler gibi
alev rengi dudaklarını öpmemek
altın sarısı saçlarını okşayamamak
Ne zormuş
saatlerce uykusuzluğun girdaplarında çırpınmak
Bilir misin yokluğunda
ne acıdır tütünün dumanı
çayın katran demi
Bilir misin nasıl bir duygu
bir yabancı gibi solmuş resimler
ile yetinmek
Bilirsin adam gibi sevmek kolay değil
bir kıvılcım yeter tüm güzel anıları yakmaya
bilirsin senin gibi bir vefasızı
unutmak çok kolay olmalıydı
Sen sevmeyi beceremedin
sevmeyi de terk etmenin usulünü de bilemedin
Aşk kokan dudakların artık bana haram
deniz gibi mavi gözlerin
karşısında direnmeyi öğrendim
Artık hayallerimde bile
değmesin ateşim dudaklarına
dokunmasın ellerim kıvrımlarına
buluşmasın nefesim nefesine
oysa ki
erirdik her gece kor sevişmelerde
Sen sevmeyi beceremedin
unuttun yeminlerini
melankoli dolu mısralarım da artık sen kutsal olan değilsin
sana rağmen aşk ateşine direnmeyi de öğrendim
ne zormuş seni hala sevmek...