Gecenin Renkleri

1

Biraz önce güneş battı.

Gözlerim gece perdesini araladı

Ellerim siyaha doğru uzandı

Bulutlar, ışığını söndürmüş yıldızların.

Avuçladığım gibi kurtardım birini hücreden.

Armağan etti rengini yüreğime,

Yürek bunu tanır bir yerden,

Tanıyan yalnız yürek.

Bir oda istedi bizden

Yürek açtı kapısını evin,

Ev ki dağınık ve rutubetli,

Koşarak uzandı yatağına,

O bu yoksulluğu tanır,

İnsanlık tarihini biliyordu,

Katliamları, işkenceyi, mahpusları

Ve ölen çocukları

Unutmamıştı.

2

İçimde bir misafir taşımanın sevinci

Otel odasının penceresine yaklaştım

Minare ışığında beliren sadece martılardı

Bedenleri kar tanesi kadar beyaz.

Seslendim içlerindeki en yufka yürekliye

Belki ala renk ona yakışmayacaktı

Ama uyku girmezdi gözlerime

Sarıya bir yoldaş renk olmasa.

Masal kuşları gibi kondu omzuma

Fısıldayarak rengini istedim

Kanatlarıyla yüreğimi okşadı

Ve oracıkta beyazı bıraktı.

Yürek selamladı lekesiz adamı

Sarının yanına uğurladı onu

Her ikisi uzun bir uykuya dalmıştı

Sahiplerinin armağan ettiğini biliyordular

Bilmeseler kim katlanır bu yıkık eve?

Uzun süre onları izledim

Ve küçük oda'da gezindim.

3

Gecenin hüznü üzerime çökerken

Yine kadınımı özlediğim saatlerdi

Gri renkli kazağıyla dikildi karşıma.

Bu kazağı tanıdım bir yerden

Giderken alıp gitmişti bedenimden.

Ellerini götürmüş bebeğin yüreğine

Okşayarak saçlarını gri'yi aldım ondan

Bu çıplaklık parçaladı içimi

Birazdan üşüyecekti

Giydirdim üzerini yeniden.

Bir yaş aktı avuçlarıma,

Sevgiliden mi? Yürekten mi? Bilmiyorum.

Bir damla daha düştü yeniden,

Baktım gözlerine nemsiz,

Yüreğe seslendim sessiz.

Koştular ve baktılar sevgiliye

Göz penceremde iki renk

Akan damlaları bana sordular

Dilim tutulmuş suskun

Soluğum kesik ve korkak

Kapattı yürek kapısını

Çıktı dışarı beyaz ve sarı.

Koştular öksüz kadınıma

Koklayıp sarıldılar

Yetmedi onunla bir ağladılar.

Aldı gözlerinin içine beni

Gülümsedi renkler.

Kelebekler gibi kanatlanıp

Geldikleri yere gittiler.

O muhteşem gözlerini öptüm

Kederli bir gece türküsü

Duyuldu uzaktan kulağıma

Martılar yaklaştı pencereme

Yıldızlar aydınlattı odamı.

Uzandı yatağıma kadınım

Okşadım beyaz yanaklarını,

Hepsi bu anı gördüler

Ve öldürdüler geceyi o vakit.

Elleri ellerimde uyuduk

4

İstanbul çıldırıyordu

Çıldırıyordu İstanbul.

Birden güneş belirdi yüzümde

Ne martılar aynı yerinde

Ne yıldızlar gök yüzünde

Ne de kadınımın elleri elimde..

24.06.11

03:00

İstanbul