Gecenin Siftahı
şiir için geç kalmış bir geceyi siftah ettim
ve dalgın gözlerime senli resmi
bir lütufmuş gibi ellerimde seyir ettirip
ince sızını yine gönlüme meşk ettirdim
yad ettikçe o günleri
aslında suya boğulup
suretine ayak izlerimizi bıraktığımız
o kum tanelerinin
mutluluğumun küçük şahitleri oluşunu
sonradan da olsa tebessüm ederek fark ettim
akşamın denizde yakaladığı yakamozunsa
mum ışığına yaptığı atıf,her sahile gidişimde anarım
objektife yakalanan bir anın
zenginliği unutturmuş şiiri
ve siftahı bu olmuştu gecenin,
hoş unutmuş ta değilim
mevsim sıcağı ellerin kadar sıcak olmamıştı hiç
gözlerim seni gördüğü için ısına biliyordum
saf aşkın tomurcuğu bugünü aça dursun
yaşanıyordu son demine kadar vakitler
ne sabah olmalıydı o günler de ne de gece
çünkü aşk vardı saatlere gardiyan olup
beni senli ana hapis ederek
istediğim o meşk dolu günleri hesap ettiren
sonrası mı ?
onu anlatmaya lüzum yok ya
her şey her haliyle orta da, kısaca
satır olmak sana mürekkep olmak bana kaldı
başkaydı o kasaba
iskelesinde oturulan vakitlerinden
gündüzü sayıklayıp uyku tutmayan saatlere
seni görebilme ihtimalinin kudretin dendi belki de
ama bir aşktı yaşanabildiği kadar yaşandı...