Geceydi Üşüyordu Tebessümler

//

//

--

Selviler sokuldu birbirlerine,

Ürkekçe fısıldadılar,

Tedirgin heceler kabuklarına çekildi,

Hüzünle ıslanan toprak,

Yedi kat dipten,

Yedi kat semaya haykırdı,

şşşş...

Sessizlik...

Ölü şair uyandı...

Göz kapakları hicrana açıldı,

Bakışlar doğruldu tahta sandıkta,

Benlik,

Sonun başlangıcını anımsadı.

/Üsküdar'da sarı sonbahar ortası,

Kız Kulesi güz yağmurlarına emanet,

Ufukta yürüyen gri bir adam,

İnce ipince bir siluet,

Hayalleri solan,

Düşleri karabasan...

Vakit geldi çattı,

Dönen olmadığını bildiği sefere,

Tek kişilik gidiş bileti,

Bu kez ondadır./

Ölü şair öksürdü,

Avucuna kırık bir iki dize tükürdü,

Elleri araladı menteşesi gıcırdayan kapıyı,

Yarasa uçuşları rüzgara binmiş etrafında,

O hala ruhsuz sanrılarda...

Benlik,

Ayrılığın tadını anımsadı.

/Haydarpaşa acımsı beyazlığında,

Denizi küstürüp kendine,

Yine sevda/kırım peşinde,

Siren sesleri koparıyor kelebekleri,

Baharın bağrından,

Bir elveda bir bavul,

Giden gider kalan gölgesiyle avunur,

Son bir firari öpücük kalbe ulaşmaz,

Gri adam,

Söver sayar kendini bölüşür yalnızlığa,

Koskoca rayların gümüşiliğinde,

Deli esaretinin yansımasını bulur./

Ölü şair titredi,

Kendini olması gerektiğinden daha zemheri hissetti,

Ayaklanmaya çabaladıkça gömüldü sonsuzluğa.

Benlik,

Son üşüdüğü anı anımsadı...

/Beşiktaş koynunda deniz uyuya dursun,

Çıplak ayak isyanların toplandığı köprü altı,

Kıvılcımı alev,

Alevi yangın yeri yapmaya uğraşır,

Gökkuşağına şahit olmadan,

İdam olan çocukluk,

Sessizlik yemini eder;

Gri adam,

Üçüncü sayfa haberinin bulunduğu taraftan,

Kendine bir örtü diker,

Sonra uyuyan İstanbul'a bakar tekinsizce,

Feleğin dişlilerini eritemeden,

Göçmem usta ben bu dünyadan./

Ölü şair düşünür çok saniyeler,

Hayatını tek dizede anlatmak ister,

Ve bulur;

?Geceydi;Üşüyordu Tebessümler?

Usul usul geldiği yere döner,

Gri adam,

Üç beş liralık bezini örter üzerine,

Sonra kapatır kapısını ebediyete,

İçeriden çiviler,

Bir daha açılmasın diye.

şşşş...

Sessizlik...

Ölü şair uyanmasın;

Yoksa onca anlatılacağınız varken,

Gelir,

Alır sizide,

Heba eder üç beş dizede...