Geceye Bir Avuç Yıldız

Rüzgâr sustu sokaklar sokuklandı 

Bir lamba titredi kaldırımların koynunda 

Gölgeler uzadı adımlarım yavaşladı 

Gece cebimdeki sessizliği yokladı 

Bir pencere açıldı gökyüzüne 

Yıldızlar döküldü avuçlarıma usulca 

Her biri bir dilek her biri bir anı 

Karanlığa inat parlayan umut kırıntıları 

Sorma bana nereye gider bu yol 

Belki bir şarkının nakaratına 

Belki bir kahvenin buğusuna 

Yeterki yürüyelim 

Gece bizimle konuşur nasılsa