Geceye Doğmuyor Güneş

ömre sıkıştırılmış hayat

zamansız zamana kurban

bir çaresi de yok

yazılsada derdine bir ferman...

kalpten kalbe giden yol bin kahır

sırtında ki yük ağır

yangınlarda tahterevallisi

yanıyor çayır çayır...

bir fitili eksik

gözünde çapağı bayır

geceye doğmuyor güneş

kalleş olunca kader...

törpülenen umut

kaybolmaya yüz tutmuş

ömrün çehresi malum

dönsede dünya bir yöne...

yaşamın kustukları belki nefret

aşk ve sevdaya yazık

doldurmuş boşlukları

gülecek gözlerin kahrına inat...

parmakların ucundan kayıyor

bazen çabuk bazen yavaş yavaş

işkenmişliği ayrı bir ganimet

pişmanlıklara keşkeler mahkumken...

tutmak nasipsizliğe kıymık

elde avuçta yok artık

belki ertesi ötesinede zalim

ben bilemedim sende bileme gayri...

(Berlin,22.02.2014)