Geceye Düşen Kuş

Sokak lambaları yorgun gözlerini kırparken 

Kaldırımlar ay ışığını çiğneyip durur 

Bir kedi gölgesini duvara asar usulca 

Ve rüzgar eski bir şarkıyı fısıldar camlara 

Yıldızlar avucuma düşen kırık aynalar 

Her biri başka bir düşü keser parmaklarımı 

Senin adın dudaklarımda tuz gibi erir 

Deniz kokan bir sessizlik çöker göğsüme 

Şehir uyurken ben uyanırım içimde 

Kalbim unutulmuş bir tren istasyonu 

Gidenler çoktan gitmiş gelenler yok 

Sadece senin sesin yankılanır raylarda 

Geceyi yırtıp geçen bir kuş olsam keşke 

Kanatlarımın altında saklasam bütün suskunluklarımı 

Ve sabah olduğunda ilk ışıkla birlikte 

Adını bırakıp gitsem bulutların koynuna