Geceyi Örtün Üstüme

//ben sevdiğim zaman demir parmaklık gibi çekildi önüme//

kekeme bir dille sorguladı hayat,

güdük boylu kalemler yazdı infazımı;

sicilime ben düştüm.

çektim dizlerimi,mayın gibi

patlıyasıca göğsüme,

suç yumağı gibi,düştüm döşeğime

yastık boynumda urgan.

sokak lambasının altında...

yetim sırtı,sıvazlanmamış

bir çocuk gibi... titredi yüreğim

geceyi örtün üstüme.

pusuya yatmış özlemim,

bir yıkımın hebercisi gibi;

acı acı uludu içimde,

hücrelerimden sarsıldım...

beni bana ihbar ettim,bu son firarım

asumanın,zifiri saçaklarının kuytusunda,

yazmak için ayışığına çıkardığım...

ellerim ele verdi beni.

acı devriyeleri sardı sözlerimi,

dilimden kamçılandım.

önsözünden yasaklı kitaplar gibi,

topla yılların mahşerine...yak beni.

ödüllü bu firar

ayrılık konmuş başıma.

yenilgilerim...sarı liralar gibi,

dizili gerdanımda.

mecaz bir ağırlık..

dizlerimin bağı çözüldü

ey hayat...uzatma

son defa kaldırdım

bedenimi kıyama,

el pençe durdum karşına

doru atlar gibi..

yüreğimin ayakları burkuldu

yatırdım ömrümün başını

sol yanıma...vur beni.

düşün içinde düş gördüm,

uyanırken yoruldum anne.

''ben şu kısa boylu hayatta

uzun boylu kederlerle acırım''

sılayı örtün üstüme.