Geceyi Sırtlayan Huzursuz

Bir uykusuz huysuz var, geceleri uyumamakta ısrar eden,

Düşlerini kurban vermiş, kendi gölgesine sığınan biri.

Kendi kendini kırbaçlayan, yankısını duymaktan yorulmuş,

"Ben" demek istemeyen, gerçeklikten kopmuş bir düşleyen.

Sezgisi, vedasına bir armağan olarak kalmış,

Gözlerindeki derinlik, karanlık dediği insanlardan arınmış.

"Neden?" diye sormuş, aynadaki yansımasına,

Yetmez mi bu süreksiz arayış, yollar bile yitirmişken izini?