Geceyi Tutuklasınlar Yokluğunda

Yangın mevsimi dudaklarda, ruhumda aşkın çıngıları

Özlemin alevleri çürük bir asa gibi yarıyor sargıları

Gözlerimin duruşmalarında hak etmiyorum yargıları

Sevdanın isimsiz mahzenlerindeyim, duy yar çağrımı.

Tersine çevrilsin nehirler, tüm denizler alabora olsun

Ölümcül bakışlarının efsunlarıyla dilerim dünya dursun

Anların gökkuşaklarıyla dolan boynuma, sözler sussun

Yağmur olup yağ ülkeme, istersen sellerin beni boğsun.

Kendime ırak bir ikrardayım, gönlümde yüzyıllık uykular

Gecenin kemendi gövdemde, vuslat vurgununda duygular

Bir keman gıcırtısı yüreğimde, vakitsizliğe ağlar avuçlar

Yıllar kendini inkârda ah, aşılamadıkça nafile uzaklıklar.

Geceyi tutuklasınlar yokluğunda, mum içine dökülsün

Sancılar ek yar bedenime, kekremsi bir nidaca sönsün

Hayallerimi de assın cellât, söyleyen dilim içimde dönsün

Kendi yalnızlığımın yarasısın sen, gülüşün merhem olsun.

Anlamı çözümsüz kalan tüm hesaplar sana çıksa öderim

Bir nefes kadar yakınsın bana, okyanusları bile yol ederim

Ay bakışlarının mevsimiyle sokul içime, aşkı önüne sererim

Sevdan tek sefamdır, değdikçe tenime, düğmelerini çözerim.

İhanet yataklarında geçmez vakit, gün kendi turuna vurgun

Yokluğunun duraklarında üşüyorum yar, bu yürek çok yorgun

Tedirgin bir düşü saklıyorum cebimde, ismi nedir bilmiyorum

Kulaçlara böldüm hayalleri, dudakta bir ıslık, seni söylüyorum.