Gecikmiş Bir Çığlığın Sızısı Aşk

Korkak bir ihbarın dargın yüreğindeyim vakit gece

Saklı hüzünlerimin ütopyasında bir çığlık martıda

Terk edilmiş dünlerin uçurumundan bakıyor kadın

Aşkın sırları dökülmüş aynalarında ömrünü tarıyor.

Siyanür sızıntılı gözlerinin harmanında asi bir yel

Sana dokunan eller kangrenli bir menzilde kurur

Sensizliği çekişiyorum ruhuna sevdalı bir kafeste

Yokluğunu gizlediğim yetim hüzünlerde aşk üşüyor.

Eskimiş çağların güvertesinde kurşuna diziliyor an

Künyemde sürgünler, boğuluyor damarımda canlar

Kimsesiz mezarların mermerlerinde kayıp hatıralar

Özlemin soğuk kuyusunda an yokluğunu gösteriyor.

Gecikmiş bir çığlığın sızısı aşk içimizde, ağlarız gecelerde

Kangren yaralarımız üşür, dudağımız birleşir bir menzilde

Çıplak kalan düşlerimizi giydirir aşk, değişir yasa ayetlerle

Yamalı gölgelerin mevsimlerinde şarkılar adını söylüyor.

Arala gönlümün tunç kapısını, açtım kollarımı gel

Sırılsıklam bir aşk bekliyor seni, sil buğularımı gel

Damladıkça çoğalalım, göğün zembili boşalmadan gel

Gönlümdeki coşkuların yataklarında aşk bizi bekliyor.

Hikayesi: O mor çatılı göğün ortasında bir yağmurun damlası olup süzülmek yeryüzüne, inanılmaz bir yolculuğun biletlerini saklamak belki de avuç içimizde. Kendi yeminlerini inkâr eden bir düşünüşün bezirgânı olabilmek dudağımızdaki o mutlu gülümseyişlerle. Her içleniş kendi gelgitlerini çağıran bir zaman dönüşümüdür, yaprakta çiy, yürekte giz, gönülde söz ve yaşamda için için yanan bir köz olabilmek mesele...