Geçiş Mevsimi

1.

koynumda oynaşan martıyı

pencereleri ölü gözlerine benzeyen

apartmanların camlarında kaybedince

suskunluğumu getirdim uykuna...

saçlarında tortulaşan bütün sonraya

tek önce olmak için unutuyorum tüm zamanı

şairler şehirler adımlar

ben dünyalar atlarım

sevgiler ağaçlar seçerler düşlerine

bulutları şımarık yağmurlar

şarkıları her seferinde farklı

suskunluğumu getirdim öyküne...

2.

arkadaş anılarım yalnızlığına hazır

kapılarım hep yola bakar

balkonlarım giriş katı

kaynayan suyum deminde

kıvamındayım seni her türlü sevmeyi yorumlamanın

sana gözlerimin geçmişini anlatmalıyım

tüm bakmalarımın ertesi günkü yorgunluğu

sana bakınca avutuyor ya denizlerini

seyir defterimin sayfalarında yoğun

üşüdüğünü hep bildiğimi bilmeni anlatmalıyım...

hepsinin sonrası

yalnız ikimize ikindi

yalnız ikimize bir ilk akşam unutması...

serin yola çıkmalarımda tek başımayım yine

kedilere taşlara ve yapraklara

yalancı düşmemek için manzarasına

bu geçiş mevsiminin

içimde hiçbir şeyi saklamıyorum

yürüdüğüm ömür kesin kendim değilim

ama tuttuğum an sana

oturtup karşıma ikinci bir kendimi

seni anlatıyorum

bu geçiş mevsiminin sonunu

görüntülerin bulanıklaştığı anın kuşları

tek başlarına göçüyorlar

başka bir oyun yok der gibi masallara

tek oyun bu geçiş mevsiminde...

ardı ikimizin ikindisi

ardı ikimizin ilk akşam unutması...