Geçiş Süreci

Daha tam belirtiler yok birazdan başlar

Şimdilik boğazımda topraktan bir yol geçmekte

güneş batarken toprak yol üzerime silkinmekte

-en büyük adalet de adaletsizlik de, adı üstünde aşkmış

çünkü bir olmak da erdem imiş, birinin olmak da- anlayana

ilk kez; bir gün ölebileceğimi düşündüm

3 saniye sürdü

Omzumda bir ağırlık -şehir içinde 7 kambur,

Yürüyorduk-

Önce: yüzümü gözümü bir pamukla sildim

Elimde kürek,

Ve cesaret, kanımda dolaşmaya başladı bile

yalnız kimliğindeki isim haznesi, hazine çukuru gibi gözüktü biran gözüme

siyah derin ve boş

bıraktım küreği çıktım en kamburunun omzuna basarak, köşke

oradan manzara daha hoş

biri gömlekli( imam, nöbetçi)

biri deli, elinde asa (delilik, kullanabilenin elinde mucize olu verir ama ne fayda)

ve hasta diğeri (hala aynı oyuncak duruyor aklındaki en görkemli köşede)

biri de zaten çoktan ölmüştü (çok şükür yedek var imiş)

ben taht da

son olarak bir yabancı (heral benden sonra sıra onda)

güzergah değişti, camii nin etrafında dolandık,

cem evinde yıkandık

bir de o sildi

-pamukla

ardından dağıldı binlerce sayfa

birkaç papatya

-ferahladık

***Kedi işedi***

Sonra,

burada: sigorta poliçesi, bir teselli, bir ikram.

Orada: 3 nokta

Ama biz şuana bakalım,

ölmedim daha!!!

şimdi aklım bazı şeylere daha iyi ermekte

mevcudiyeti için mücadelemin

istikbali için merhametimin

?lazım' kelimesini ilk kez bu kadar güzel tecrübe ettim

çünkü insanlığın bulduğu veya tanrının sunduğu

hiç olmadı; doğanın uydurduğu, mecbur kıldığı, karşılık olarak huzuru oturttuğu

sevgiye kulaç atarken ılıması gibi imkansızın

ellerinin soğuması kalbin ısınması bir anda,

yelkenler fora!!! cinsinden

bir kelime var ya!!, ?saygı'

başlamış demek ki,

bitmeye yakın

biri uzun biri yoğun