Geçkin

gece süzgün

geçkin sevdalar deminde

ağlıyor içimiz...

bizden geriye

sıtmalı sevdalar kalır

usta

bir de her şeyi yutan zaman

yani kör sağır

dilsiz tanrısı acımasızlığın...

diyelim de

kırık kalp bohçalarımızı

diksinler başlarımıza

mezar taşı yerine

yani aşklarımızın adını

ki

bitimsiz yolar ağrıtmasın başını

bizden sonraki

sonrasızların...

ömür bir çocukluk anısından arta

bir çift göze harcanmak değil mi ki

usta...

şimdi elimiz kolumuz bağlı

toprağın tadında karar kıldık

ayrılığı kanıksadık

çıkamadık içinden aşk denizinin

çakıldık yalnızlık uçurumunun

kör noktasına...

ama olsun

umudumuz

sevdamızın alınteri be usta

biz yaşamamış gibi

ölmedik hiç

ölürcesine karşısındaydık

yalan zamanların...

sevdik çünkü...

sevdik be usta...