Geçmiş Zaman K/iplerine Çekimlenmiş Anılar
mütemadiyen yokuşlarına pişmanlık iter yüzüm
aksi gibi güncelerinde zamansal boşluk birikir teker teker
çoğul ekli acıların içli haykırışları
sağır şiirin nağmeleriyle usulca yok oluverir
kendi noktalama işaretlerinde sonlanır
virgül almaz tamamlananlar
noktayla ağırlaşırlar
telmih üzerine açıklanır paragraflar dolusu sayfalar
yazarın eli uzun
parmakları ince
sessizce siner dizelere
ansızın özgür kalmış köleler gibi doluşuverir şehrine
bakarsın çöker zirve
yığılıverir üzerine camdan bilye
çoğaldıkça hasadı yapılmış tarla satırları
ayağında çıban biten martılar gelir gizlice içine
masum sözlerinde
kirlenir kafiye
ne zengin
ne tam
ne yarım
sadece cinas kalır geriye
cinlerin asılır sen sustukça iplere
gider gider
gelmez silsile
yalpa vurulan usun
karanlıkta o berduş çöl gezgini misali öykülere sızar
zühre ile aydınlık vursa da yola
acıtır canını bir kere çukurda
sinsi gök kubbeler
yıldızlardan sorulur
sebepsiz oyunlarda
bensiz için kaybolur
toz olur
gerçeklerin bir yüzü görebildiğin kadar ak
bir yüzü göremediğin kadar kara
hatırladıkça
kanar durur o yara
bitmiş olan tedirgin bir eke kilitlenmiş kalmış giderken
zaman zaman kendi k/iplerinde idam edilir
andıkça eskileri
eksilir
yenileri
küsüp giderse eğer şimdi
geçmiş asil bir yaprak gibi yanımızda salınır
gelecek alır boynunu celladın kapısına koyar
geçmişte kalmazsa eğer anılar
bizi hep kötülükler karşılar
iyilikler ve yenilikler yoksunlaşırlar
mütemadiyen yokuşlarına pişmanlık iter yüzüm
çekimlenmiş yakamoz tarihinde dinlenir hüznüm
aniden aklıma geldikçe hatıralar
süzülürüm
üzülürüm
dökülür sonra inceden yağmurlar
bende
senden habersiz
içimi söndürürüm...
21.05.12