Geçmişi bugüne tercih etmek nedendir

Farksızsa zaman ibaresi hayatında

Silinmez şeyler hep varsa hatrında

Düşün bir kez ne kadar farklısın hayattan

Ve de hayat senden ne kadar farksız

Donmuş bir ruh düşün ne kadar ilerler hayatta

Sorarsın önce kendine güneş varken donmak niye

Cevabın hazırdır elinde

Gün ışığında dağların ıssızındasın yalnız bırakmışsın kendini

Ellerin titremekte ruhun buz tutmuş

Eski çağlardan bir zevk olmalı

Kapatmışsın kendini mağara duvarlarına

Gün ışığında ruhsuz resim yapıyorsun

Mağara duvarı dedim resmetmek dedim

Bak sadece donuk yüzler var hatrında

Silik hatıralarda kalmış geçmişe duyulan özlem var

Değeri pek tabi var ama yarını seçip sade yarını

Bugünü unutmak dünden kalan kırıntılarla doyurmak ruhu

Canlı şeye kefen biçmek yaptığın şey

Yaşamında işine gelir kefenle iter bizi kör kuyulara

Söndürmek ister bütün canlılığımızı kefen yapışsın diye

Ama ruh denilen şey vardır ki manidir bunlara

Geçmişi geleceği birbirine bağlar bir iptir sırat gibi boydan boya

Sarar senin önce dünüde alır bugünüde alır katar içine

Artık o kadar mutlu olursun ki zamana faklı saniyeler tutarsın

Keşfin çağ atlatır sana mağaradan çıkar ışığı görürsün

Ulaşmışsındır artık emeline

Ve artık mutlusundur göz kırpar ruhun hayata...