Gel Ne Olursan Ol Yine Gel
Kumsalda avucuna düşmüştü
AŞKIN sözleri...
Bunca söylenmesi gerekenler
Dil ucuna geldi,
Ve geri döndü...
Küçük küçük kristaller arasında,
Namerdin diline düştü alfabeler
Ne ahlak kaldı ne edep
Bol keseden kıydı tümcelere
Ne şan kaldı ne şeref
Sorsalar hani
Kurtuluşa erenler...
Hepsinin kafasında
Gözünde, dilinde
Harami sözler...
Ah şu tümceler yok mu
Hepsi karanlık yüreklerin elinde
Hayli harap...
Her biri sindiler köşelerine
Ahh şu ünlem işareti..!
Oksijene maruz kalmamış beyincikler
Karmaşık koyu ve büyük puntolarla
Yazdılar sevgisizliği,
Savaş açtılar güzelliklere
EDEBİ / YAT sustu
ŞAİRLER sustu
YAZARLAR sustu
Dolma Kalemin mürekkebi sustu,
Bu kadar suskunluk arasında,
"GÜNEŞİN ÇOCUKLARI"deyip,
Bir garip YAZAN susmadı.
Semazenler daha bir âşıktı,
Artık mavi gökyüzüne,
Asla Nebi gibi olamadılar
Sakladılar mahremi içlerinde
Güneşleri SOLDU
Çiçekleri SOLDU
Ağaçları SOLDU
Bir tek "MEVLANA"solmadı.
Her mevsim
GEL NE OLURSAN OL,YİNE GEL..!
İNSANLARA SENİ SEVİYORUM
DEMEK Papatyaların yapraklarını
Yolmakla değil AŞKta yol almakla
ÖĞRENİLİR..!