Gelsen

Sen gelsen önce

Karanlığıma perde açsan

Işık sızsa yalnızlığıma

Ardından sen binlerce mum yaksan.

Ellerin değse önce

Kapanan kapıları sonuna dek açsan

Anahtarını yastığımın altına koysan

Ardından üzüntüleri ardına dek kapatsan.

Gözlerin baksa önce

Göz yaşlarıma engel olsan

Gözlerinde bir yer açsan bana

Sonra yağmurlu mevsimleri yaşatmasan.

Sevmelerin dokunsa yüreğime sonra

Titredikçe korkularım, sözlerinle güneş açsan

Yokluğunun gölgeleri dahi yok olsa

Sen gelsen ve gitmesen

Kapasam kapıları yalnızlığa...