Gene Söyletti Beni Sevdan

sensizliğe her veda,

her üç beş nöbeti...

bu kadar nasıl eksik kıldı beni gidişin,

kolayı mı seçiyorum

bakışlarından kurtulmak için

dört nala senden kaçışım sevdadan

kadehlere uyku kaçırmış gibi

yudum yudum içtiğim sanaydı,

her hücremde

sana ait bir gece bekçisi

sensizliği en derinden bana hatırlatan...

uğruna ölünecek ne kalmıştı,

bir bakışına bin anlam yükleyen ben,

avcuna üç beş kuruş sıkıştırılmış aşk dilencisi ben...

fırtınalar ben sakinken kopsa,

acım az dinmişken gelse ya cehennem,

ölümüme susmasan bu kadar...

hani her düştüğümde

elimden tutup kaldıracaktın...

en hoyrat rüzgarım oldun,

koynuma buz gibi bir sensizliği soktum ben,

başkaları terleyen alnını okşarken,

saçlarını öperken...

sana sevdam çaresizlik benim...