Gerçeğin Rengi Karanlık

pembe hayallerim olmadı benim

bilirim gerçeğin renginin karanlık olduğunu

mor gecelerde eflatun çığlıklar atmadım

ayaz keserken ruhum hücrelerimde yandım

uzaklara düştü yangına sermaye sözlerim

toprağım kurak mevsimlerim ıssız

kavruk yüreğimle ılgıt ılgıt esen rüzgara direndim

çöller de vaha varmış seraptır deyip içmedim

mekân tutmuşum soğuk gecelerde kimsesizliği

ne rüyalara inanırım ne kurulan hülyalara

gün batımı dır ufkuma doğan kızıllık

kalabalık yalnızlıklarım yükselir zamanın hissesinde

harcayıp bitiremem soytarı gülüşleri

bozuk atar hislerim şiirler huysuz

yazmazsam tutulur kalemim

tutukluyum bir gözü kara sevdaya

sızar durur satırlara benden uzak ilham

ya şiir olur okunur hevam

ya da karanlıklara uçar, hayal bile edemediğim sevdam