Gerçek Dost

İnanıyorum sana Rabbim inanıyorum sana

Biliyorum, şah damarımdan daha yakınsın bana

Varlığını hissettiriyorsun hayatın her basamağında

Nereye kaçarsam, buluyorum kendimi rahmet kucağında

Yalnızlık, ümitsizlik iliklerime işlediğinde iyiden iyiye

Yine seni arıyor her yerde gözlerim seni yine

Günahlar sardı ruhumu, hatalar hayatımın vazgeçilmezi şimdi

Bir inayetin kaldı ümidim, o aklıma gelince gözyaşım dindi

Namazımda his yok, orucumda ihlas eksik

Hizmetimde riya çok, şevkim az; duygularım silik

Gecenin zifiri karanlığıyla konuşacak sözüm kalmadı artık

Planlarım altüst, kararlarım kararsız, düşüncelerim çarpık

Dost sandıklarım vefasız, arkadaşlar iyi günde yanımda

Derdimi paylaşacak kimsem yok Rabbim etrafımda

Savrulan yapraklar gibiyim sanki, öyle amaçsız ve çaresiz

Beni kurtaracak bir hatıram var mı, gelmiyor aklıma, vay talihsiz

Rabbim bir sen kaldın dost, bir sen varsın gerçek olan

Tut elinden kulunun, şu günden güne sararıp solan

Tövbe kapın ne kadar açık, düşünemiyorum

Benim gibiler de girer mi o kapıdan bilemiyorum

Rahmetim gazabımı geçti, diyorsun bildiğim bu, Rabbim

Eğer rahmetinle muamele etmezsen ne olur halim

Rabbim, senden başka sığınacak başka bir kapı yok

Bu günahkâr ve zavallı kulunu ne olur cennetine sok