Gerek Kalmadı

zihnimin suyu bulandı

bahçemde yabani otlar çıktı

delik deşik kahvaltıda yediğim peynir

mutfaktaki farenin gözü kaldı

parmaklarımı sayamıyorum

beşi şeş görüyor dimağım

nerde dostlarım arkadaşlarım

şeytanım onları da kandırdı

gidiyorum gidiyorum gidemiyorum

buralarda artık duramıyorum

kalbimmi kırık kolummu karıştı

kanadım zaten hiç olmadı

kabus görmeye alıştım rüyaya döndü

kuş uçtu kervan geçti

dağ başını duman aldı

gümüş dere denize karıştı

buraya kadar herkes ne anladı

neye yetiştik ne kaldı

kime niyet kim kısmetlendi

Deniz Hanım şiir yazdı..

hep sevdim ,nefret de ettim

kızdım öfkelendim geri affettim

yazdım çizdim öğrendim

kimseye bişey öğretmedim

gerek kalmadı!!!

deniz güneş