Gerek Var mıydı

GEREK VAR MIYDI?

Bu kadar büyütmeye gerek var mıydı ?

İçimizdeki kötülük tohumlarını.

Yaşanan sevgilere duyulan kıskançlıkları.

Halbuki bilinseydi, saflığın huzurundaydı kalplerin tek dermanı.

Güzellik sevmekten kaynaklıydı,

Acaba kaç gönül bunun farkındaydı.

Sevmek güzelleşmeye sebepti ,

Yaşananlar , öylece içten gelenler olmalıydı.

Yanlış anlamalara gerek var mıydı?

Yürekten kopanları, içten gelen sevdaları,

Bir çiçeğe bakarken hissedilen hazzı, Masum bir çocuğa bakarken safi duyguları,

Yada martıların uçuşunda kaybolurken,

Gözlerde beliren hülyalı hayallerdeki katışıksızlığı,

Bu kadar beslemeye gerek var mıydı?

Uğrunda yaşanılan savaşları,

Öfkeyi, nefreti , hırsları , intikamları .

Affetmenin hafifliğindeydi halbuki,

buhranlı kalplerin şifası.

Okşamaktı affetmek, bazen kimsesiz bir sokak çocuğunun başını,

Sarmaktı , bir kuşun kırık kanadını,

Çorak bir topraktaki susuz çiçeği sulamaktı,

Yakalamaktı ,uçurumun ucunda çaresiz kalmışı,

Öfkeyle köpürürken , bilmekti susmayı,

Unutabilmekti sana yapılan bütün haksızlıkları,

Bazende boşver diyebilmekti ,

Dindirebilmekti, yürekte kopan fırtınaları.

Nazlı Özçelik (Dilfidare)