Gerekmezdi

Şiire söz gerekmezdi

Söz gözlerindi.

Sevmeye köz gerekmezdi

Köz yüreğimdi.

Saymaya güç yetmezdi

Güç irademdi.

Aldım yanıma defterimi

Ucu nasırlaşmış kalemi

Biraz da yiyebileceklerimi

Dağlar artık benim evimdi.

Bacaklarım kâh yorgundular

Kâh koşmaya dünden hevesli

Tepeye varmaya çok mu var;

Tepe senin o ellerindi.

Bir kere tutabilmek için

Aşılan yol merdivendi.

Her yol gibi sonu geldi.

Tırmanış bitti, derman gitti.

Yanımda duran sen değil

Sade buğulu hayalindi.

Seni bulmak için gezinmek,

Anladım ki boşa çabaydı.

Kapadım gören gözlerimi

Seni aramak kalbin işi

Bulmak için gitmek gerekmezdi.