Geriye Dönüp Bakmayanlar Sokağı

huzursuzdu,

sağa,sola dönen gece

karmaşık bir rüyası vardı

sanki gerçek...

sekiz gül öldürmüştü

kristal bir vazoda

atıp gitsinler diye solunca

bense ,

sahipsiz bir eşya gölgesiydim

geriye dönüp bakmayanlar sokağında

suskundu ayak sesi hizasındaki yol

bitire bitire yürüdüm,yoldan çıkmış yolu

az/aldığım soluğumla

parmaklarını saydım bir ara,

boşluk toplayan ellerimin hatta

tam dı..

yüzümse yoktu

yine de hayra yordum,

çöp kadınlar çizerken kaldırımlara

bir kıyı arıyordum açılacak

bir elimde deniz feneri

bir elim kulağımda

yağmurla sarmaş olmalıydı

su serper gibi,

üstüme deniz döken dalga

suyuna gitmiş,

akşam sefası taklidi yapacaktım

yüzü kararınca

koştum da bir ara,

kendime çabuk gelebilmek için

içim bakar kördü

suyu siyah gördüm

yeşili gıpgri

ve sanki

ufukta herhangi biri

aşkı evlat edinmiş iskele kenarında

eğri oturup,

doğru konuştuk

gel/ gelelim diye söylenen,

boş bulunmuş adamla

birazdana az vardı zaman

huzursuzdu an

bir düğüm daha attım boğazıma

ne sanmıştın ki diye

susarak konuştu

düşü düşüm olan

sandıklarını bırakıp gitti sonra

hepsi boştu

h/içimden geçen,

bütün hepler h/içlendi birden

ağzını arayacaktım yarının

yarın yoktu

suya düşmeseydim diye yazıklandı,

dibe çökerken ufaladığım dün

mevzu da derindi

daldım...

denizi hıçkırık tuttu

yatağına döndü gece

beni orada unuttu