Geyik Boynuzlarıyla Yazılan Şiir

Beyaz leblebi renginde yürüyorum

Beynimde eşekçe düşünüyor eşiktekiler

Ve şu öbür tarafa haybeden gidenler için

Şerit şerit çaputlardan

Anlayın diye heybeler üretiyorum

Usumdan

Sakız leblebisi renginde yürüyorum

Dolunaya bir afrodit heykeli dikiyorum

Sütun gibi taş gibi mermer gibi sımsıkı

Son rötuşlarını atıyorum

Sonra adını koyuyorum bu ilişkinin

Oluyor bize Geyik Aşkı

Yürüyorum bembayaz tablolarda leblebi leblebi

Sahtekâr yazarlar şairler ressamlar gibi

Ve yalanlarıma uluyorum yaşadığınız dünyayı

Osmanlılar Bizanslılar geriyorlar yayı

Ne Anyası kalıyor ne Konyası

Gözlerimden son yolculuğuna uğurlanıyor

Okyanusun en çirkin Denizanası

Ve Afrodit herzamankigibi

Arsızca gülümsüyor

Ama ağlıyor leblebi

Doğal olmayan leblebinin burnu uzuyor

Ve dili Dolunay zamanı

Genellikle Afroditi yalıyor

Doğal olmayan leblebinin yeraltıgeçitlerinde

Gölgelerinin izleri sürünüyor

Yat kalk yat kalk kalk yat kalk yat devrialeminde

Eşiktekiler son kez sevişiyor