Gidebilmek
Kaderin kıskacında
Hiç söylenmemiş ağıtlar
Felek ters köşe yapmış
Sular durulmuyor artık...
Sadece gözlerin kalsın aklımda
Yokluğun ortasında
Ekmeğimizi bölüşür gibi bak bana,
Ambulans sesleri sokakları doldururken
Ürkek bakışların kalsın...
Vakit doldu,
Tepemizde efsunlu bulutlar
Yağdı yağacak
Ve toprak kokusu
Bize yetmeyecek artık
Gemi demir aldı kıyıdan
Birazdan martılar ağlaşacak
Kıyamet gibi bir şey kopacak ardından
Köpük köpük gideceksin
Son bir defa arkana bakmadan
Boşluğuna bakarken
İçimdeki sökükleri dikeceğim sessizce
İnsan kendisinin terzisi olmalıydı
Öyle derdi annem,
Yama üstadı bir terzi olmaktı hayat
Bu muydu özgürlük?
Arkanı dönüp gidebilmek
Yığılıp kalmadan
Aldırmadan
Tereddütsüzce
Seçtiğin yolda yürümek
Belki şimdi ben de özgürüm
Gemi demir aldı,
Artık
Arkamı dönüp
Ben de gidebilirim...